XIII KOLONIA WARSZAWSKIEJ SPÓŁDZIELNI MIESZKANIOWEJ
Współpraca Barbary i Stanisława Brukalskich z Warszawską Spółdzielnią Mieszkaniową (WSM) rozpoczęła się jeszcze przed wojną, kiedy architekci projektowali nowoczesne kolonie mieszkaniowe na Żoliborzu. Nad tematem mieszkań pracowali również teoretycznie, Brukalska była autorką rozprawy „Zasady społeczne projektowania osiedli mieszkaniowych”. Współpracę z WSM kontynuowali również po wojnie, tworząc kolejne osiedla, w tym XIII kolonię, nazywaną Domem dla samotnych.
Był to budynek eksperymentalny, przeznaczony dla osób żyjących poza tradycyjnym modelem rodziny. Brukalscy, pracując nad tym projektem, wcielili w życie idee taniego i funkcjonalnego budownictwa. Podczas gdy metraże mieszkań zostały ograniczone do minimum, architekci intensywnie rozwinęli program społeczny budynku. W częściach wspólnych znalazły się m.in.: pokój klubowy i wspólna czytelnia, a na korytarzach pojawił się parkiet, nadający wspólnym przestrzeniom bardziej domowy charakter.
Głównym elementem społecznym była gospoda, która miała serwować mieszkańcom śniadania, obiady i kolacje. Do gospody prowadziło wejście zarówno bezpośrednio z domu, jak i z zewnątrz, umożliwiając korzystanie z jej oferty również mieszkańcom innych żoliborskich kolonii.
- ul. Księdza Jerzego Popiełuszki 16, Warszawa
- proj. Barbara i Stanisław Brukalscy
- 1947-1948 r.
- fot. Artur Wosz
