"Feniks" przy krakowskim Rynku Głównym to najbardziej kontrowersyjna inwestycja okresu międzywojennego w Krakowie. W ramach konkursu inwestor zaprosił do zaprojektowania apartamentowca uznanego architekta, Adolfa Szyszko-Bohusza.

Pierwotny projekt architekta, zakładający wzniesienie wysokiego domu w neobarokowym kostiumie, został odrzucony przez lokalne władze konserwatorskie. Wobec sprzeciwu Szyszko-Bohusz opracował kilka kolejnych koncepcji. Ostatecznie zrealizowano projekt najbardziej modernistyczny, wyróżniający się całkowicie przeszklonym parterem, rzędem szklanych wykuszy oraz wysoką attyką nad gzymsem.

Nowoczesna forma gmachu spotkała się z ostrą krytyką. W prasie pojawiały się nawet fotomontaże, na których do attyki doklejano kominy fabryczne, co sprawiło, że do budynku przylgnął przydomek "Dom pod kominami".

Modernistyczna elewacja nie utrzymała się długo. W 1941 roku, na zlecenie niemieckich władz, budynek przebudowano, nadając mu bardziej tradycyjny charakter. W wyniku tych prac zniknęła wysoka attyka, którą zastąpiono mansardowym dachem.