Miasta
Obiekty
DOM CZYNSZOWY ZAKŁADU UBEZPIECZEŃ PRACOWNIKÓW UMYSŁOWYCH
DOM CZYNSZOWY ZAKŁADU UBEZPIECZEŃ PRACOWNIKÓW UMYSŁOWYCH
 
Dom czynszowy Zakładu Ubezpieczeń Pracowników Umysłowych przy krakowskim Placu Inwalidów to jeden z największych budynków mieszkalnych wzniesionych w międzywojennym Krakowie. Architekt, Wacław Nowakowski, w interesujący sposób opracował detale budynku, wpisując go w nurt stylistyczny Szkoły Krakowskiej.
 
Elementem, który go jednak wyróżnia, jest użycie nietynkowanej czerwonej cegły. Zabieg ten estetycznie zbliża budynek do niemieckiego ekspresjonizmu. W parterze budynku architekt zaprojektował wielkie witryny zakończone charakterystycznym, ostrym szpicem skierowanym ku górze. Jest to rozwiązanie identyczne z tym zastosowanym w parterze dworca kolejowego w Wannsee w Berlinie, który powstawał w tym samym czasie.
  • Plac Inwalidów 6, Kraków
  • proj. Wacław Nowakowski
  • 1927-1929 r.
  • fot. Artur Wosz
XIII KOLONIA WARSZAWSKIEJ SPÓŁDZIELNI MIESZKANIOWEJ
XIII KOLONIA WARSZAWSKIEJ SPÓŁDZIELNI MIESZKANIOWEJ

XIII KOLONIA WARSZAWSKIEJ SPÓŁDZIELNI MIESZKANIOWEJ

Współpraca Barbary i Stanisława Brukalskich z Warszawską Spółdzielnią Mieszkaniową (WSM) rozpoczęła się jeszcze przed wojną, kiedy architekci projektowali nowoczesne kolonie mieszkaniowe na Żoliborzu. Nad tematem mieszkań pracowali również teoretycznie, Brukalska była autorką rozprawy „Zasady społeczne projektowania osiedli mieszkaniowych”. Współpracę z WSM kontynuowali również po wojnie, tworząc kolejne osiedla, w tym XIII kolonię, nazywaną Domem dla samotnych.

Był to budynek eksperymentalny, przeznaczony dla osób żyjących poza tradycyjnym modelem rodziny. Brukalscy, pracując nad tym projektem, wcielili w życie idee taniego i funkcjonalnego budownictwa. Podczas gdy metraże mieszkań zostały ograniczone do minimum, architekci intensywnie rozwinęli program społeczny budynku. W częściach wspólnych znalazły się m.in.: pokój klubowy i wspólna czytelnia, a na korytarzach pojawił się parkiet, nadający wspólnym przestrzeniom bardziej domowy charakter.

Głównym elementem społecznym była gospoda, która miała serwować mieszkańcom śniadania, obiady i kolacje. Do gospody prowadziło wejście zarówno bezpośrednio z domu, jak i z zewnątrz, umożliwiając korzystanie z jej oferty również mieszkańcom innych żoliborskich kolonii.

  • ul. Księdza Jerzego Popiełuszki 16, Warszawa
  • proj. Barbara i Stanisław Brukalscy
  • 1947-1948 r.
  • fot. Artur Wosz
WILLA WAJÓW
WILLA WAJÓW

WILLA WAJÓW

Willa Wajów to jeden z ciekawszych domów zbudowanych na willowej kolonii, która rozwijała się w latach 30. na katowickiej Koszutce. Projektant Kubański rozbił fasadę na dwie części, wysokim trzonem z przeszkloną klatką schodową.

Kolonię domów realizowano dla Związku Urzędników Państwowych, Komunalnych i Samorządowych na Województwo Śląskie, a Jan Waja był członkiem Zarządu Głównego Związku.

  • ul. Wierzbowa 1, Katowice
  • proj. N. Kubański
  • 1937 r.
  • fot. Artur Wosz
ŚLĄSKIE TECHNICZNE ZAKŁADY NAUKOWE
ŚLĄSKIE TECHNICZNE ZAKŁADY NAUKOWE

ŚLĄSKIE TECHNICZNE ZAKŁADY NAUKOWE

Śląskie Techniczne Zakłady Naukowe były inwestycją o niespotykanej skali. Pierwotnie, Urząd Wojewódzki i wojewoda Michał Grażyński planowali powołanie w Katowicach politechniki. Ostatecznie jednak wzniesiono siedzibę dla sześciu wydziałów i ośmiu szkół o randze szkolnictwa średniego. Mimo to budynek był wyposażony na najwyższym poziomie, oferując uczniom liczne laboratoria i nowoczesne hale maszyn.

Za projekt odpowiedzialny był duet warszawskich architektów: Jadwiga Dobrzyńska i Zygmunt Łoboda. Zaproponowali oni gmach z prostą, dwustumetrową elewacją, podzieloną rytmem lizen. To jednak logiczne i funkcjonalistyczne rozwiązanie rzutu zapewniło im zwycięstwo w konkursie. W uzasadnieniu werdyktu Sądu Konkursowego możemy przeczytać:

"Pierwszą nagrodę udziela się jednogłośnie pracy nr 2 wobec ekonomiczności projektu, racjonalnego założenia, jasnego podziału i praktycznego rozwiązania rzutów i umieszczenia pracowni, które nie będą przeszkadzały trybowi pracy w szkołach ani odgłosami, ani zaduchami".

Była to pierwsza inwestycja Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego, w której doceniono walory funkcjonalizmu. Od tego momentu na kolejne lata funkcjonalizm stał się głównym wyznacznikiem publicznych inwestycji w województwie.

  • ul. Krasińskiego 8, Katowice
  • proj. Jadwiga Dobrzyńska i Zygmunt Łoboda
  • 1928-1931 r.
  • fot. Artur Wosz
STÄDTISCHE SPARKASSE
STÄDTISCHE SPARKASSE
 
Budynek Miejskiej Kasy Oszczędności we Wrocławiu jest jedynym zrealizowanym elementem szeroko zakrojonego planu przebudowy Starego Miasta z lat 20. XX wieku. Projekt ten, forsowany przez architekta Maxa Berga, miał przekształcić Wrocław w nowoczesną metropolię w duchu Neues Bauen. Plany zakładały podwyższenie zabudowy na Rynku oraz stworzenie nowego układu komunikacyjnego z biurowcami w miejscu części średniowiecznej dzielnicy.
 
Konkurs architektoniczny na budowę siedziby Miejskiej Kasy Oszczędności ogłoszono w 1929 roku. Laureatem został Heinrich Rump, który zaproponował 36-metrowy wieżowiec. Do budowy wykorzystano nowoczesną konstrukcję żelbetową, a ściany zewnętrzne pokryto okładziną z wapna muszlowego. Na szczególną uwagę zasługują płaskorzeźby autorstwa Gustava Schmidta w portalu wejściowym. Artysta przedstawił w nich motyw oszczędzania, wykorzystując egipską perspektywę pasową do ukazania obiegu pieniądza, sposobów zarabiania oraz wpływu finansów na codzienne życie.
  • Rynek 9-11, Wrocław
  • proj. Henrich Rump
  • 1929-1931 r.
  • fot. Artur Wosz
ŚLĄSKIE SEMINARIUM DUCHOWNE W KRAKOWIE
ŚLĄSKIE SEMINARIUM DUCHOWNE W KRAKOWIE

ŚLĄSKIE SEMINARIUM DUCHOWNE W KRAKOWIE

Inwestorem nowego seminarium w Krakowie była kuria katowicka, która już wcześniej współpracowała z Zygmuntem Gawlikiem przy projekcie katedry w Katowicach. Gawlik wspólnie z Franciszkiem Mączyńskim zaprojektowali gmach frontem zwrócony do planowanego Muzeum Narodowego. Zaprosili oni do współpracy najlepszego rzeźbiarza w międzywojennej Polsce - Xawerego Dunikowskiego, który na elewacji umieścił wielkie płaskorzeźby czterech ewangelistów.

  • al. Mickiewicza 3, Kraków
  • proj. Zygmunt Gawlik i Franciszek Mączyński
  • rzeźby: Xawery Dunikowski
  • 1926-1928 r.
  • fot. Artur Wosz
GMACH SEJMU ŚLĄSKIEGO
GMACH SEJMU ŚLĄSKIEGO
 
"Styl gotycki wyklucza się!" – tak brzmiał jeden z zapisów w warunkach konkursowych na projekt siedziby dla władz Autonomicznego Województwa Śląskiego.

Konkurs wygrali architekci z Krakowa, którzy stworzyli budynek daleki od estetyki gotyckiej, kojarzonej wówczas z Niemcami. Zamiast tego, sięgnęli po motywy mocno zakorzenione w architekturze polskiej.

W detalach architektonicznych gmachu pojawiają się symbole republikańskie, takie jak rózgi liktorskie czy inicjały wyrażenia "res publica", które podkreślają parlamentarną funkcję budowli.
  • Plac Sejmu Śląskiego 1, Katowice
  • proj. Ludwik Wojtyczko, Piotr Jurkiewicz, Kazimierz Wyczyński i Stanisław Żeleński
  • 1925–1929 r.
  • fot. Artur Wosz
SEDESOWCE
SEDESOWCE
 
Zespół mieszkaniowy przy Placu Grunwaldzkim jest śmiałą realizacją architektoniczną Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak. Kompleks ten, składający się z sześciu wież mieszkalnych połączonych platformą z pawilonami handlowymi, powstał na rozległej, pustej działce wzdłuż placu.
 
Przedwojenna zabudowa w tym miejscu została wyburzona przez Niemców w trakcie przygotowań miasta do oblężenia przez Armię Czerwoną. Kamienice ustąpiły wówczas miejsca pasowi startowemu, który miał pełnić funkcję prowizorycznego lotniska zaopatrującego oblężone miasto w zapasy.
 
Kompleks zaprojektowany przez Grabowską-Hawrylak wyróżnia się nie tylko skalą i układem przestrzennym, lecz także niepowtarzalną formą. Elewacje budynków wykonano z charakterystycznych prefabrykatów o obłych kształtach, co nadało budynkom wyjątkowy wyraz plastyczny i stało się ich znakiem rozpoznawczym.
  • pl. Grunwaldzki 4-20, Wrocław
  • proj. Jadwiga Grabowska-Hawrylak
  • 1963-1973 r.
  • fot. Artur Wosz
KOŚCIÓŁ IM. CHRYSTUSA KRÓLA
KOŚCIÓŁ IM. CHRYSTUSA KRÓLA

KOŚCIÓŁ IM. CHRYSTUSA KRÓLA

Budowa nowego kościoła w gliwickiej dzielnicy Zatorze stała się koniecznością po napływie ludności niemieckiej z terenów włączonych do Polski po 1922 roku. Pierwsze projekty świątyni wykonał Dominikus Böhm, znany m.in. z kościoła im. Józefa w Zabrzu. Ostatecznie jednak, ze względów finansowych, wybrano skromniejszy projekt autorstwa Karla Mayra pochodzącego z Salzburga.

W projekcie Mayra przewidziano również 60-metrową wieżę, która miała być zwieńczona grupą rzeźbiarską Ukrzyżowania oraz złotą koroną. Budowy tej wieży nie zrealizowano z powodu zbyt wysokich kosztów. Temat wieży powrócił w 2019 roku, kiedy to dobudowano obecnie istniejącą, 45-metrową konstrukcję, stylistycznie pasującą do kościoła. Autorem projektu nowej wieży jest Robert Krawczyk.
  • ul. Okrzei 31, Gliwice
  • proj. Karl Mayr
  • 1934-1935 r.
  • fot. Artur Wosz
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl